• 0 Items - 0,00
    • No products in the cart.

Sonn Franken

Mijn naam is John Franken, ik ben geboren op 27 maart 1962 te Bergen op Zoom. De meeste van mijn vrienden en familie noemen mij al jaren Sonn, dus deze naam gebruik ik dan ook voor al mijn pennenvruchten. Mijn vader Martien Franken was een geboren en getogen Bergenaar; een man uit het gewone volksleven maar behept met een bovengemiddelde intelligentie. Zelf nooit de kans gehad om te studeren, was hij vastbesloten om zijn kinderen wel die kans te geven. Ik als 7e uit een gezin van 8 werd op de lagere school ‘gescoord’ op Gymnasium niveau. Dat werd dus ook mijn middelbare opleiding, op het R.K Gymnasium Juvenaat H.Hart te Bergen op Zoom. Mijn vader was iemand met vele interesses en iemand die er graag op uit trok. De vele reisjes en uitstapjes maakten mij alleen nog maar nieuwsgieriger naar datgene dat voorbij de horizon lag. Deze voorliefde voor reizen en de onbekende plaatsen te bezoeken heb ik nog steeds. Al op de lagere school stonden mijn werkschriften vol met kleine pentekeningen en eigen gemaakte gedichten of teksten. Menig boek verslond ik, want ik was dol op lezen. Dat werd nog meer gestimuleerd tijdens mijn Juvenaat tijd, waar ik de A kant volgde met 6 talen in mijn pakket. Het lezen van proza en poëzie in diverse talen en behoorlijke aantallen heb ik altijd als een genot ervaren. Wat al begon op de lagere school, het schrijven van teksten en gedichten, werd voortgezet gedurende mijn gymnasium tijd. Het was een periode dat overal waar ik was, wel papier en pen te vinden was. Ook in deze periode vooral via allerlei muziekbandjes waar ik deel van uitmaakte kwam daar een extra aanleiding om te schrijven; immers er moesten teksten komen voor de eigen gecomponeerde nummers. Mijn voorliefde voor reizen, mijn interesses voor het vangen van landschappen en omgevingen in detailomschrijvingen, en de liefde voor het schrijven, tracht ik te bundelen in mijn pennenvruchten. Al moet ik zeggen dat mijn levendige fantasie, en de drang om uit het bestaande leventje voor even te ontsnappen, ook een behoorlijke duit in het ‘schrijfboekje’ gedaan hebben. Qua stijl ben ik bijzonder gecharmeerd van J.R. Tolkien, niet slechts om het genre van ‘Lord of the Rings’, maar meer om de manier hoe hij een straat, een landschap of het interieur van een herberg weet te beschrijven. Je voelt je als het ware in de situatie en kunt zo het verhaal nog intenser beleven. Op deze manier probeer ik de lezer ook mee te nemen in mijn 'schrijfsels'. Mijn tweede hobby fotografie helpt mij bij het vastleggen van momenten. Zo opent zich inderdaad een ander venster op al die gebeurtenissen, momenten en situaties die ik langs me zie gaan, in betrokken word of mijn eigen ervaringen mag noemen.

Author's books

Im Schatten der Wahrheit

17,50

Übersetzer: Doko Tanwic

Jaap, ein holländischer Jugendlicher, wird nach der Besetzung der Niederlande von der Reichswehr als Motorrad-Kurier rekrutiert. Das Buch schildert sehr spannend und bewegend seine Erlebnisse bis zum Kriegsende.

Besonders beeindruckend ist seine differenzierte Schilderung der Menschen, mit denen er zu tun bekommt. So lernt er als Vorgesetzte sowohl überzeugte Nazis als auch nachdenkliche, verhalten regimekritische Offiziere kennen.

Bei Wuppertal befreundet er sich mit einer deutschen Familie. Bedrückend ist seine Schilderung, wie er nach Kriegsende in seinem Dorf behandelt wurde: manche sahen in ihm einen „Kollaborateur“, als ob er freiwillig für die Reichswehr gearbeitet hatte und nicht – wie es war – gezwungen!

Das Buch verdeutlicht – abseits der allgemeinen Geschichte des 2. Weltkrieges – eines der vielen Schicksale der „kleinen Leute“ in diesem Krieg. In diesem Fall das eines holländischen Jungen, der wie viele andere auch – nur durch Glück dem Tod entkommen ist!

Dass ihm die Kurier-Fahrten – und sein Motorrad – auch Spaß gemacht haben, sollte ihm nicht übelgenommen werden! Er war schließlich jung und abenteuerlustig!

Die Freundschaft mit der Wuppertaler Familie hat ihm gezeigt, dass nicht alle Deutschen Nazis waren. Diese Ansicht hat leider – nicht nur in den Niederlanden – lange Bestand gehabt. Natürlich schwinden mit der Zeit die pauschalen Verurteilungen. Heutzutage ist es eher die Rivalität zwischen den Fußball-Mannschaften der beiden Nationen.

Das Buch zeigt, dass es nicht die Völker sind, die Krieg gegeneinander wollen, sondern dass sie hüben wie drüben darunter leiden, und dass es die Herrschenden sind, die ihren Völkern Krieg „verordnen“.

Dossier Europa: verscheurd door geld

19,95

De wereld gevangen door een virus dat opduikt uit het niets? Overheden die hun burgers niet alles vertellen? Bedrijven die een duister doel hebben en nergens voor terugdeinzen om dat doel te bereiken? Politici die een dubbele agenda hebben?

Als schrijver ben je immer attent op wat het nieuws je zoal brengt. En juist dan, als je tussen de regeltjes van het nieuws leest, als je probeert sociale media te ontleden op fake en echt nieuws, of als je een tube lijm neemt om de meest onsamenhangende plukjes nieuws aaneen te plakken, het geheel mixt met een gezonde dosis kritisch perspectief, dan zou er wel eens een heel aparte complottheorie kunnen ontstaan.

Dat laatste overkwam mij, toen mijn dromen mij de meest onwaarschijnlijke verhaallijnen brachten. De samensmelting van al deze momenten leidde tot het tweede avontuur van Jean-Pierre, journalist van De Vakkrant. Na alle avonturen rondom de Belgische kerncentrales, besluiten Jean-Pierre en zijn vrienden te genieten van een zeilvakantie in de Caraïben. Dat gaat echter vreselijk mis als onverwacht de natuur rebelleert. Bij thuiskomst blijkt er nog veel meer aan de hand te zijn. Samen met zijn vrienden gaat zijn reis verder. Want op het moment dat het avontuur Dossier Doel eindigde, werden reeds de eerste stappen gezet naar het volgende avontuur.

Durf jij het aan? Durf jij dit avontuur te lezen:

Dossier Europa – Verscheurd door geld!

Dossier Doel

19,95

Dossier Doel is een wake-up call, bovendien gegoten in een aangenaam lezende, spannende conspiracythriller, waarbij menig Hollywoodregisseur zich vingers en duimen aflikt. Maar het is meer dan ontspanning. Het is een huiveringwekkende opsomming van calamiteiten, fait-divers, gebeurtenissen en ongelukjes die Doel te verduren kreeg en krijgt. Dan valt er een pomp uit, dan ontdekt men weer scheurtjes. Soms is de oorzaak onvindbaar en lijkt er zelfs sprake van regelrechte sabotage. Klokkenluiders wordt het zwijgen opgelegd, bewakingscamera’s lijken relieken uit de vorige eeuw … de lijst is te lang om hier op te sommen. Al deze feiten heeft Sonn in zijn roman verwerkt en zijn verifieerbaar. Ook het spookdorp Doel zelf is een personage in zijn roman, als een stille getuige van de onbedwingbare uitbreidingdrang van de Antwerpse haven, die steeds verder zijn klauwen uitstrekt en hele leefgemeenschappen verjaagt.

Is het allemaal kommer en kwel in Dossier Doel? Nee, gelukkig niet. Het is tegelijk een kroniek van een uitstervend ras, een clash tussen goede, ouderwetse journalistiek en de moderne, op managersleest geschoeide nieuwsgaring. Zelfs de romantiek wordt niet geweerd. Het zijn mensen van vlees en bloed die het verhaal dragen. Dossier Doel bestrijkt alle aspecten van de mens en de samenleving en dat tegen de achtergrond van de plompe koeltorens, die ongenaakbaar hun witte stoompluimen in het zwerk jagen en als een soort onverstoorbare heersers het panorama bepalen.

Dat Dossier Doel een gevoelige snaar raakt, bewijst de aanwezigheid hier van verschillende,al dan niet politieke, groeperingen, die met hart en ziel strijden voor de sluiting van deze energiebron. Alle gratis uitgedeelde jodiumpillen ten spijt, tegen alle sussende en geruststellende berichten in, boezemen deze torens de mensen angst in. Sonn Franken heeft niet de bedoeling de mensen de stuipen op het lijf te jagen met zijn Dossier Doel; hij maakt zich, net als zovelen anderen, zorgen. Dat hij ervoor gekozen heeft om deze zorgen van zich af te schrijven in een meeslepende vertelling, is de aard van het beestje. Sonn is nu eenmaal een auteur. Zijn maatschappelijke betrokkenheid, zijn plezier in zijn metier; het is allemaal terug te vinden in Dossier Doel: een must-read voor iedereen die zich zorgen maakt omtrent het onhebbelijke, onrustwekkende uitstelgedrag van de Belgische overheid inzake de sluiting van de kerncentrales op Belgisch grondgebied.

We kunnen ons met zijn allen afvragen waar we ons het meeste zorgen om moeten maken: dat de lamp brandt in onze huizen of dat we nog een aarde bezitten die onze huizen kan huisvesten waar die lamp in dient te branden. Kernenergie moet worden losgekoppeld van economisch belang en gewin. We hebben verdomme maar één aarde, toch?

Woordenstreken

12,50

27 korte verhalen van Sonn Franken: “WOORDENSTREKEN”

Al sinds de lagere school was er iets in me, dat me dwong om woorden aan het papier toe te vertrouwen. Korte verhaaltjes die ik ter plekke verzon, of waarmee ik wilde vastleggen wat ik meemaakte.
Mijn vader nam ons altijd mee op pad. Zo stapten we elk weekend wel in de auto om een ritje te maken. We kwamen overal en eigenlijk heb ik die gewoonte overgenomen. Zoals ik er steeds vaker achter kom, dat ik wel meer eigenschappen met mijn vader deel.
In de loop der jaren is het schrijven toegenomen. Als zanger in een band met eigen gemaakte muziek, moesten er songteksten komen. Als journalist ben je op pad om dingen vast te leggen. Echter, ook steeds vaker ervaar ik de drang om dingen op te schrijven voor mezelf en vanuit mijzelf. Ik probeer te registreren wat ik zie, wat ik ervaar en wat ik voel.
Mijn vader tekende en schilderde. Zo legde hij vast wat hij in zijn omgeving zag, bij voorbeeld landschappen, stadsgezichten of portretten. Steeds vaker zag je in zijn gebruik van kleuren, of de keuze van de onderwerpen, wat zijn gemoedstoestand was. En eigenlijk doe ik hetzelfde. Waar mijn Pa met pen en penseel aan de slag ging, doe ik dit met woorden.

Spelend tussen slikken en schorren genoot ik een onbezorgde jeugd. Mijn rebelse nieuwsgierigheid is misschien aangewakkerd vanuit het arbeidersgezin. Altijd op zoek naar de einder, het liefst er voorbij, schilder ik in woorden en projecteer mijn verwondering, mijn dromen maar zeker ook mijn angsten in een palet van verhalen dat misschien wel het beste weergeeft wie ik ben.

Vandaar ook de titel van deze bundel: “Woordenstreken

Kabinet der Zinsbespeling

22,00

Kabinet der Zinsbespeling

Mistflarden uit het leven graven in mijn hoofd en nopen mij om woorden en zinnen te schikken. In combinatie met de beelden die ik al eerder schoot of juist op dat moment, leg ik vast wat mij roert. Papier en toetsenbord heb ik altijd onder handbereik, want mijn drang om te schrijven is immer te sterk. Zo verworden mijn gevangen momenten tot een kabinet van belevingen, dat de zinnen bespeelt. Deze bundel is dan ook bedoeld om op enig rustpunt, nogmaals stil te staan bij wat is geweest. De zinsbespeling van dit kabinet ligt daarin waar het de lezer in meevoert.

Sonn Franken

Voorbij de einder

19,95

Steeds vaker leidt het herkennen en vooral onderkennen van momenten tot een onderbewuste reactie in mijn hoofd. Flarden van zinnen ordenen zich en vormen gedachten. Gedachten die ik simpelweg op papier moet zetten want anders zal ik geen slaap meer kunnen vatten of me tot andere zaken kunnen wenden. Deze drang tot schrijven wordt in de loop der jaren alleen maar groter, maar ze geeft me ook veel voldoening als ik eenmaal dat wat ik diep in me voel voor me op papier zie, opdat ik het met anderen kan delen.

Ik ervaar de combinatie van woord en beeld erg krachtig als het gaat om het overdragen van een emotie of een gedachte. Deze combinatie geeft me ook de kans om een andere passie van me, het fotograferen, te gebruiken om een boodschap over te brengen. Ook hier gaat het om de kracht van het moment. Maar woord en beeld maken het mogelijk om dat moment oneindig vast te houden en te delen met anderen.

Deze bundel gaat verder waar de eerste ophield. Het is een reis door een zee van momenten. Tevoren weet niemand waar het volgende moment ons heen leidt. Vandaar ook de naam van deze nieuwe bundel: ‘Voorbij de einder