• 0 Items - 0,00
    • No products in the cart.

Wij zijn als de dood voor de dood

10,00

Het coronavirus houdt de wereld in zijn greep. Heel veel mensen worden hierdoor geconfronteerd met hun angst voor de dood. Want het lijkt zo definitief, maar dat is het niet. Lees in dit boekje meer over het hoe en waarom van leven en dood. Want er valt veel meer over te weten dan je in eerste instantie zou denken.

Angst is een emotie, een gevoel. De dood is een feit, een gebeurtenis. Beiden worden ze ervaren als negatief. Maar elke emotie en elke gebeurtenis die je nader onderzoekt leert je echter wel om er beter mee om te gaan. Dat geldt ook voor de doodsangst en voor de dood. Het maakt je minder angstig naarmate je er meer over te weten komt.

Dit boekje pretendeert niet een volledig antwoord te geven op onze vele vragen rondom de dood. Maar we kunnen echt wel een tipje van de sluier oplichten over dat er méér is na dit leven. Verdiep je eerst eens in de werking van emoties, in het bijzonder de angst. Zoom vervolgens in op hoe ons aardse leven in elkaar steekt en hoe ons huidige tijdsbeeld daar invloed op heeft. Tenslotte kun je de dood een beetje beter leren begrijpen. Dit door er een kijkje te nemen, voor zover dat mogelijk is. Het vele onderzoek dat de afgelopen eeuw is gedaan naar bijna-dood ervaringen (BDE), stervensvisioenen en regressietherapie helpt je daarbij.

Het kan zijn dat de inhoud van dit boekje je aanzet tot verder nadenken over je eigen einde. Hoe wil ik sterven? Hoe wil ik me daarop voorbereiden? Maar ook, hoe wil ik leven? Mogelijk ervaar je na het lezen wat geruststelling.

Dossier Doel

19,95

Dossier Doel is een wake-up call, bovendien gegoten in een aangenaam lezende, spannende conspiracythriller, waarbij menig Hollywoodregisseur zich vingers en duimen aflikt. Maar het is meer dan ontspanning. Het is een huiveringwekkende opsomming van calamiteiten, fait-divers, gebeurtenissen en ongelukjes die Doel te verduren kreeg en krijgt. Dan valt er een pomp uit, dan ontdekt men weer scheurtjes. Soms is de oorzaak onvindbaar en lijkt er zelfs sprake van regelrechte sabotage. Klokkenluiders wordt het zwijgen opgelegd, bewakingscamera’s lijken relieken uit de vorige eeuw … de lijst is te lang om hier op te sommen. Al deze feiten heeft Sonn in zijn roman verwerkt en zijn verifieerbaar. Ook het spookdorp Doel zelf is een personage in zijn roman, als een stille getuige van de onbedwingbare uitbreidingdrang van de Antwerpse haven, die steeds verder zijn klauwen uitstrekt en hele leefgemeenschappen verjaagt.

Is het allemaal kommer en kwel in Dossier Doel? Nee, gelukkig niet. Het is tegelijk een kroniek van een uitstervend ras, een clash tussen goede, ouderwetse journalistiek en de moderne, op managersleest geschoeide nieuwsgaring. Zelfs de romantiek wordt niet geweerd. Het zijn mensen van vlees en bloed die het verhaal dragen. Dossier Doel bestrijkt alle aspecten van de mens en de samenleving en dat tegen de achtergrond van de plompe koeltorens, die ongenaakbaar hun witte stoompluimen in het zwerk jagen en als een soort onverstoorbare heersers het panorama bepalen.

Dat Dossier Doel een gevoelige snaar raakt, bewijst de aanwezigheid hier van verschillende,al dan niet politieke, groeperingen, die met hart en ziel strijden voor de sluiting van deze energiebron. Alle gratis uitgedeelde jodiumpillen ten spijt, tegen alle sussende en geruststellende berichten in, boezemen deze torens de mensen angst in. Sonn Franken heeft niet de bedoeling de mensen de stuipen op het lijf te jagen met zijn Dossier Doel; hij maakt zich, net als zovelen anderen, zorgen. Dat hij ervoor gekozen heeft om deze zorgen van zich af te schrijven in een meeslepende vertelling, is de aard van het beestje. Sonn is nu eenmaal een auteur. Zijn maatschappelijke betrokkenheid, zijn plezier in zijn metier; het is allemaal terug te vinden in Dossier Doel: een must-read voor iedereen die zich zorgen maakt omtrent het onhebbelijke, onrustwekkende uitstelgedrag van de Belgische overheid inzake de sluiting van de kerncentrales op Belgisch grondgebied.

We kunnen ons met zijn allen afvragen waar we ons het meeste zorgen om moeten maken: dat de lamp brandt in onze huizen of dat we nog een aarde bezitten die onze huizen kan huisvesten waar die lamp in dient te branden. Kernenergie moet worden losgekoppeld van economisch belang en gewin. We hebben verdomme maar één aarde, toch?

Woordenstreken

12,50

27 korte verhalen van Sonn Franken: “WOORDENSTREKEN”

Al sinds de lagere school was er iets in me, dat me dwong om woorden aan het papier toe te vertrouwen. Korte verhaaltjes die ik ter plekke verzon, of waarmee ik wilde vastleggen wat ik meemaakte.
Mijn vader nam ons altijd mee op pad. Zo stapten we elk weekend wel in de auto om een ritje te maken. We kwamen overal en eigenlijk heb ik die gewoonte overgenomen. Zoals ik er steeds vaker achter kom, dat ik wel meer eigenschappen met mijn vader deel.
In de loop der jaren is het schrijven toegenomen. Als zanger in een band met eigen gemaakte muziek, moesten er songteksten komen. Als journalist ben je op pad om dingen vast te leggen. Echter, ook steeds vaker ervaar ik de drang om dingen op te schrijven voor mezelf en vanuit mijzelf. Ik probeer te registreren wat ik zie, wat ik ervaar en wat ik voel.
Mijn vader tekende en schilderde. Zo legde hij vast wat hij in zijn omgeving zag, bij voorbeeld landschappen, stadsgezichten of portretten. Steeds vaker zag je in zijn gebruik van kleuren, of de keuze van de onderwerpen, wat zijn gemoedstoestand was. En eigenlijk doe ik hetzelfde. Waar mijn Pa met pen en penseel aan de slag ging, doe ik dit met woorden.

Spelend tussen slikken en schorren genoot ik een onbezorgde jeugd. Mijn rebelse nieuwsgierigheid is misschien aangewakkerd vanuit het arbeidersgezin. Altijd op zoek naar de einder, het liefst er voorbij, schilder ik in woorden en projecteer mijn verwondering, mijn dromen maar zeker ook mijn angsten in een palet van verhalen dat misschien wel het beste weergeeft wie ik ben.

Vandaar ook de titel van deze bundel: “Woordenstreken

Spreken in het openbaar in 40 praktische tips

17,95

Een onmisbaar management boek: ‘Spreken in het Openbaar in 40 praktische tips’

Adri Moggré heeft in de afgelopen 30 jaar vele trainingen gegeven, zoals vergadertechniek, voorzitterschap, spreken in het openbaar en spreekvaardigheid aan mensen uit het bedrijfsleven, verenigingsleven en politiek.

Spreken in het openbaar, niks voor mij…

Zweethanden, slappe knieën en een droge mond blijken van alle tijden. Evenals de neiging om er van weg te lopen. Niets meer kunnen zeggen en zo snel mogelijk verdwijnen. Oud of jong, hoog of laag opgeleid, man of vrouw: het maakt geen enkel verschil. Je moet binnenkort in het openbaar spreken, je hebt een sollicitatie of je moet een vergadering voorzitten en je ziet er als een berg tegen op.

Naast het docentschap bij de Zeeuwse Volks Universiteit geeft Adri trainingen in het bedrijfsleven en uit die laatste groep kwam de behoefte naar voren om een praktisch boek in huis te hebben om in voorkomend geval te kunnen raadplegen. Voor oud-cursisten ‘nog even kijken of ik niets vergeten ben’. In de sfeer van: “Help, ik moet volgende week optreden. Wat moet ik doen en wat juist niet?”

Dit boek geeft 40 tips om tot een succesvolle spreker in het openbaar te worden en je kunt er die tips uithalen die je het meest aanspreken.

Voortbewegen

15,00

Eric Wobma (1962, Amsterdam) groeide op in Bergen op Zoom, waar zijn ouders twee bioscopen beheerden. Omdat de familie boven een van de theaters woonde, was het welhaast onvermijdelijk dat de zoon een fascinatie voor het genre ontwikkelde die hem zelf ook een loopbaan in de filmwereld opleverde. Hij werkte zich op van manusje-van-alles tot gelauwerd cineast. Zijn rolprent ‘Mixed Bag…’ won een eerste prijs in de rubriek Experimental op het Twin Rivers Media Festival in Amerika, en zijn ‘Voor Een Dubbeltje’ werd door dertigduizend bezoekers bekeken op het Utah Arts Festival – Fear No Film, waar het de Grand Jury Prize won.
Hij ontmoette de groten van ‘het wereldje’, waaronder tweeënveertig Oscar- dan wel Gouden Beer-, Leeuw- of Palm-winnaars, drie ex-James Bond’s, en niet te vergeten Catherine Deneuve, en deed daar zijn voordeel mee. Bovendien doceert hij op drie filmopleidingen.

Van de weeromstuit raakte Eric Wobma ook geboeid door literatuur en reizen. Zo schreef hij al vroeg recensies, was hij actief als lector bij een poëzie-uitgeverij, maakte hij in de winter een barre voettocht door IJsland en woont hij met tussenpozen in Frankrijk, onder meer om de wijncultuur te bestuderen.

Maar waar hij zich ook bevindt, wat hij ook doet, steeds legt hij zijn observaties en ervaringen minutieus vast. Hij schreef ruim honderd wijnverhalen, legio scenario’s, zogenaamde handpalmverhalen en enkele nog te verschijnen romans.

Voortbewegen, zijn met vaart geschreven officiële debuut, brengt de vele invloeden samen die hij onderging. Waar in het deel ‘Lopen’ een kind als door een niet af te schudden cameralens wordt gevolgd, komt ‘Stromen’ als filmscript terug en vraagt ‘Prangen’ als het ware om te worden verfilmd!
Deze drie verhalen, die in één gedicht uitmonden, zijn te lezen als zelfstandige stukken proza maar desgewenst ook als de ontwikkelingsgang van een en hetzelfde personage.

Eric Wobma bewijst dat hij verschillende registers en structuren trotseert, overtuigend realisme en fantasie weet te mengen, én spanning kan opbouwen! Zijn boodschap wacht erop om door de lezer zelf te worden uitgepakt

Voortbewegen (E-book)

7,50

Eric Wobma (1962, Amsterdam) groeide op in Bergen op Zoom, waar zijn ouders twee bioscopen beheerden. Omdat de familie boven een van de theaters woonde, was het welhaast onvermijdelijk dat de zoon een fascinatie voor het genre ontwikkelde die hem zelf ook een loopbaan in de filmwereld opleverde. Hij werkte zich op van manusje-van-alles tot gelauwerd cineast. Zijn rolprent ‘Mixed Bag…’ won een eerste prijs in de rubriek Experimental op het Twin Rivers Media Festival in Amerika, en zijn ‘Voor Een Dubbeltje’ werd door dertigduizend bezoekers bekeken op het Utah Arts Festival – Fear No Film, waar het de Grand Jury Prize won.
Hij ontmoette de groten van ‘het wereldje’, waaronder tweeënveertig Oscar- dan wel Gouden Beer-, Leeuw- of Palm-winnaars, drie ex-James Bond’s, en niet te vergeten Catherine Deneuve, en deed daar zijn voordeel mee. Bovendien doceert hij op drie filmopleidingen.

Van de weeromstuit raakte Eric Wobma ook geboeid door literatuur en reizen. Zo schreef hij al vroeg recensies, was hij actief als lector bij een poëzie-uitgeverij, maakte hij in de winter een barre voettocht door IJsland en woont hij met tussenpozen in Frankrijk, onder meer om de wijncultuur te bestuderen.

Maar waar hij zich ook bevindt, wat hij ook doet, steeds legt hij zijn observaties en ervaringen minutieus vast. Hij schreef ruim honderd wijnverhalen, legio scenario’s, zogenaamde handpalmverhalen en enkele nog te verschijnen romans.

Voortbewegen, zijn met vaart geschreven officiële debuut, brengt de vele invloeden samen die hij onderging. Waar in het deel ‘Lopen’ een kind als door een niet af te schudden cameralens wordt gevolgd, komt ‘Stromen’ als filmscript terug en vraagt ‘Prangen’ als het ware om te worden verfilmd!
Deze drie verhalen, die in één gedicht uitmonden, zijn te lezen als zelfstandige stukken proza maar desgewenst ook als de ontwikkelingsgang van een en hetzelfde personage.

Eric Wobma bewijst dat hij verschillende registers en structuren trotseert, overtuigend realisme en fantasie weet te mengen, én spanning kan opbouwen! Zijn boodschap wacht erop om door de lezer zelf te worden uitgepakt

1 2 3 5